(+30) 23960 24687
Το ταξίδι της απεξάρτησης – Ο δρόμος της χαμένης ακεραιότητας

Το ταξίδι της απεξάρτησης – Ο δρόμος της χαμένης ακεραιότητας

Η εξάρτηση έρχεται όταν ο νους γίνεται σκλάβος του φόβου. Εξάρτηση σημαίνει να σταματήσεις να πιστεύεις στον εαυτό σου. Εξάρτηση σημαίνει να σταματήσεις να ονειρεύεσαι.

Όταν ένας άνθρωπος σταματά να πιστεύει στον εαυτό του, σταματά να ονειρεύεται εκείνη τη στιγμή έχει πλέον αποφασίσει ότι δεν συμμετέχει ενεργά στη ζωή, έχει αποφασίσει ότι ο ρόλος του στην ζωή θα είναι αυτός του παρατηρητή, του λαθρεπιβάτη.

Την στιγμή που πίνει το πρώτο πότο, το πρώτο ναρκωτικό, τη στιγμή εκείνη παραδίδει και ένα κομμάτι της ψυχής του. Αυτό που παίρνει σαν αντάλλαγμα είναι η επιβίβαση του σ ένα πολύ γρήγορο τρένο το οποίο τον μεταφέρει στο «ταξίδι της ζωής»  όταν όλοι οι υπόλοιποι κάνουν αυτό το ταξίδι με τα πόδια, προσπαθώντας, δημιουργώντας και βιώνοντας όλες τις δυσκολίες της ζωής. Μέσα στο τρένο μετατρέπεται σ ένα απλό παρατηρητή και μόνο. Δεν προσπαθεί, δεν δημιουργεί, δεν ζει, απλά παρατηρεί την αλλαγή των παραστάσεων και την προσπάθεια των υπολοίπων. Μέσα στο τρένο του δημιουργείται μια ψευδαίσθηση ότι αυτός είναι πιο έξυπνος, ότι βρήκε τη «λύση», την οποία όλοι οι άλλοι δεν είναι αρκετά έξυπνοι για να βρουν και σίγα-σιγά έρχεται η αλαζονεία, η υπεροψία και η υποτίμηση των πάντων.

Αργά ή γρήγορα έρχεται, όμως, η στιγμή που στο τρένο μπαίνει ο έλεγχος εισιτηρίων και τότε αρχίζουν οι συνέπειες, αρχίζουν τα δύσκολα γιατί πρέπει να κατέβει από το τρένο, είναι λαθρεπιβάτης και τότε βρίσκεται μόνος στη μέση του πουθενά, χωρίς τις «ανέσεις» που του προσέφερε το τρένο και το τραγικότερο έχοντας χάσει-παραδώσει και ένα κομμάτι της ψυχής του.

Τώρα γνωρίζει ότι για να μπορέσει να συνεχίσει το ταξίδι της ζωής θα πρέπει να γυρίσει πίσω, εκεί που ακούμπησε το ξεχωριστό κομμάτι της ψυχής του, εκεί όπου «επιβιβάστηκε» στο τρένο. Θα πρέπει να σκύψει να το πάρει και να το τοποθετήσει στην θέση του για να νιώσει και πάλι ολόκληρος, ακέραιος, για να αρχίσει πάλι να ονειρεύεται και να μπορέσει να κάνει τα όνειρά του πραγματικότητα.

Το ταξίδι αυτό της επιστροφής δεν θα είναι εύκολο, θα συναντά όλους αυτούς που προσπέρασε, ων λαθρεπιβάτης, που υποτίμησε γιατί θεωρούσε τον εαυτό του πιο «έξυπνο». Θα διαπιστώνει σε κάθε βήμα της επιστροφής πόσο λάθος έκανε στις εκτιμήσεις του, πόσο πολύ παραμυθιασμένος ήταν και πόσο αλαζόνας και υπερόπτης είχε γίνει. Θα χρειαστεί να αρχίσει να συμφιλιώνεται με έννοιες όπως πόνος, δυσκολία, δέσμευση, προσπάθεια που μέχρι εκείνη τη στιγμή του δημιουργούσαν αλλεργία. Θα αρχίσει να μαθαίνει τον εαυτό του να δημιουργεί. Σ’ αυτό το ταξίδι της επιστροφής θα είμαστε δίπλα του, με αγάπη, γνώση και έμπνευση. Γιατί το έχουμε κάνει βήμα- βήμα, το γνωρίζουμε.

Όταν φτάσουμε μαζί στο σημείο που «είχες ακουμπήσει» αυτό το ξεχωριστό κομμάτι της ψυχής σου και σκύψεις, το πάρεις και το βάλεις στην θέση του τότε θα βιώσεις για πρώτη φορά τι σημαίνει ακεραιότητα. Τότε θα αντιληφθείς ότι το ταξίδι αυτό ήταν το πιο ξεχωριστό, το πιο πολύτιμο ταξίδι της ζωής σου γιατί πλέον θα είσαι ο ονειρευτής και το όνειρο ο δημιουργός και το δημιούργημα.

Αφήστε μια απάντηση

Close Menu