(+30) 23960 24687

1η Εβδομάδα:

Είναι το διάστημα προσαρμογής, όπου οι θεραπευόμενοι συνήθως περνούν κάποιο στερητικό σύνδρομο.

Είναι η εβδομάδα προσαρμογής όπου έρχονται σε μια πρώτη επαφή με τους κανόνες λειτουργίας, τη θεραπευτική μας φιλοσοφία και αρχίζουν να γνωρίζονται με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας.


2η Εβδομάδα:

Στο διάστημα αυτό αρχίζουν να εξοικειώνονται με τη διαδικασία των mini groups, όπου μοιράζονται οτιδήποτε τους απασχολεί.

Αυτή η διαδικασία είναι πολύ σημαντική και βοηθά τους θεραπευόμενους να «μάθουν» να μιλούν για τα προβλήματά τους και να ζητούν βοήθεια.

Παράλληλα συμπληρώνουν ένα αναλυτικό κοινωνικό ιστορικό, που ο σύμβουλός τους το μελετά και το κουβεντιάζει μαζί τους σε βάθος.

Από αυτή τη διαδικασία προκύπτουν σημαντικές πληροφορίες για τον τρόπο που αντιλαμβάνονται οι ίδιοι τον εθισμό τους και πού τον αποδίδουν, στοιχεία – πληροφορίες πάνω στα οποία θα δουλέψουμε στοχευμένα.


3η-5η Εβδομάδα:

Οι θεραπευόμενοι ξεκινούν μία εργασία για τις συνέπειες που είχε στη ζωή κάποιου η χρήση ουσιών ή αλκοόλ, όπως επίσης και στη ζωή των κοντινών του ανθρώπων.

Κατά τη διάρκεια αυτής της εργασίας, ο σύμβουλος έχει καθημερινή επαφή με τον θεραπευόμενο και εξετάζουν μαζί τα παραδείγματα που έχει αναφέρει.

Στόχος είναι να κατανοήσει ότι αυτά που του συνέβησαν είναι συνέπειες της χρήσης, που δεν μπορεί να αποφύγει.

Αφού γίνει αυτή η κατανόηση, ο θεραπευόμενος ενθαρρύνεται με τη βοήθεια του συμβούλου και της ομάδας να κάνει μια συνειδητή και ξεκάθαρη επιλογή.

Να αποφασίσει εάν θέλει αυτές τις συνέπειες στη ζωή του.

Εάν ναι, δεν έχει λόγο να βρίσκεται εδώ, αν όχι θα πρέπει να προετοιμάζεται ψυχολογικά για τη διαδικασία αποχαιρετισμού της χρήσης.


6η-9η Εβδομάδα:

Οι θεραπευόμενοι ξεκινούν να γράφουν την ιστορία της ζωής τους (life story).

Όλο το διάστημα της συγγραφής είναι απαραίτητα τα mini groups σε καθημερινή βάση.

Κατά τη διάρκεια αυτής της εργασίας, ο σύμβουλος είναι σε συνεχή επαφή με τον θεραπευόμενο, κουβεντιάζοντας για την εργασία του και τα συναισθήματα που του προκαλεί, ενώ τα σημαντικότερα γεγονότα θα πρέπει να τα μοιράζεται με τα μέλη της ομάδας του.

Ολοκληρώνοντας την ιστορία της ζωής του, τη διαβάζει στην ομάδα και τα υπόλοιπα μέλη κρατούν σημειώσεις, καθώς την επόμενη μέρα έχουν έτοιμο ένα γράμμα για το μέλος αυτό.

Επίσης, ο ίδιος γράφει ένα γράμμα για τον εαυτό του.

Αφού ολοκληρωθούν τα γράμματα, διαβάζονται σε αυτόν που αφορούν, όπως και ο ίδιος διαβάζει το δικό του.

Ακολουθεί η ανάλυση των γραμμάτων με ειδική μεθοδολογία και αφού ολοκληρωθεί ο σύμβουλος συζητά με τον θεραπευόμενο τα αποτελέσματά της.

Στόχος αυτής της εργασίας είναι να εκθέσει ο θεραπευόμενος, ίσως για πρώτη φορά στη ζωή του, τα σημαντικότερα γι’ αυτόν γεγονότα, τον τρόπο που τα βίωσε και τα αντιλαμβάνεται, και να μιλήσει για τα συναισθήματα που του έχουν προκαλέσει.

Μέσα από τα feed-back και τις ταυτίσεις των υπόλοιπων μελών της ομάδας αρχίζει να έρχεται σε μια πρώτη επαφή με τις έννοιες «αποδοχή» και «συμφιλίωση».


10η-13η Εβδομάδα:

Ο θεραπευόμενος παίρνει την πρώτη του έξοδο.

Επιστρέφοντας πρέπει να γράψει μια εργασία με όλα τα συναισθήματα, θετικά και αρνητικά, από την πρώτη του επαφή με τους δικούς τους ανθρώπους και γενικά με τον κόσμο.

Την εργασία αυτή, αφού τη διαβάσει ο σύμβουλος, αποφασίζει αν θα την επεξεργαστεί ο ίδιος με τον θεραπευόμενο ή όλη την ομάδα μαζί.

Μετά από αυτή την εργασία, ο θεραπευόμενος μπαίνει σε μια πολύ κρίσιμη και σημαντική φάση, που είναι μια διαδικασία αποχαιρετισμού της χρήσης .

Στο διάστημα αυτό, προκύπτουν πολλά συναισθήματα – επιθυμίες για χρήση, εντάσεις καθώς αυτή η εργασία είναι στην ουσία ένας «αποχαιρετισμός της χρήσης».

Όσο καλύτερη είναι η κατανόηση και η δουλειά που θα κάνει ο θεραπευόμενος στο 1ο βήμα, τόσο πιο στερεή είναι η βάση πάνω στην οποία μπορεί να κτίσει την ανάρρωσή του.


14η-17η Εβδομάδα:

Στο ξεκίνημα της 14 ης εβδομάδας, ο θεραπευόμενος παίρνει τριήμερη άδεια.

Η προετοιμασία ξεκινά μια εβδομάδα πριν, όπου μοιράζεται με την ομάδα και τον σύμβουλό του τα συναισθήματα του για οτιδήποτε μπορεί να προκύψει κατά τη διάρκειά της.

Τρεις ημέρες πριν πρέπει να έχει ετοιμάσει συγκεκριμένα σχέδια: τι θα κάνει και με ποιον, ποιες ώρες, κλπ.

Αυτό γίνεται για να έχει κάποιες σταθερές, μια κατεύθυνση μέσα στην ημέρα του, να είναι σε θέση να παρατηρήσει τον εαυτό του σε σχέση με τη δέσμευσή του ως προς τα σχέδιά του και να έχει το θάρρος και την ειλικρίνεια να παραδεχτεί τις ανατροπές και τις τροποποιήσεις που θα συμβούν.

Αφού λοιπόν ετοιμάσει τα σχέδια του και τα τσεκάρει ο θεραπευτής γίνεται μια ομάδα όπου εκφράζονται και οι απόψεις των μελών.

Με την επιστροφή του, ο σύμβουλός κουβεντιάζει μαζί του, τον ρωτά αν επέστρεψε «καθαρός» και μετά συναντά τα μέλη της ομάδας του.

Τις επόμενες μέρες ο θεραπευόμενος ετοιμάζει μια εργασία σχετικά με τα γεγονότα και συναισθήματα που βίωσε κατά την άδειά του.

Την εργασία αυτή την κουβεντιάζει με τον θεραπευτή του και την επεξεργάζεται με όλη την ομάδα.

Συνοψίζοντας, να τονίσουμε ότι ο βασικός στόχος της άδειας είναι να επιστρέψει ο θεραπευόμενος «καθαρός» και σκοπός να εξεταστεί και να δουλευτεί το επίπεδο ειλικρίνειάς του.

Μετά την ολοκλήρωση και αυτής της διαδικασίας, ο θεραπευόμενος είναι έτοιμος να προχωρήσει στο 2ο βήμα που έχει ως στόχο να αντιληφθεί ότι μετά απ’ όλη αυτή την πορεία πόνου, παραφροσύνης και αυτοκαταστροφής, το μόνο που έχει να κάνει για οτιδήποτε είναι να το βάζει στη διαδικασία, να βρίσκει την αλήθεια του και μετά να αποφασίζει.

Καλό θα είναι να τονίζεται ότι, στο τέλος, πάλι αυτός θα αποφασίσει, όχι η διαδικασία, η ομάδα, ο σύμβουλος.

Όλοι αυτοί απλά θα τον βοηθήσουν να έχει μια σφαιρική άποψη, να δει πλευρές που δε θέλει ή δεν μπορεί να δει, αλλά στο τέλος την απόφαση και την ευθύνη τήρησής της θα την πάρει αυτός και μόνο αυτός.


Ανοιχτό πρόγραμμα:

Το ανοιχτό πρόγραμμα ξεκινά εφόσον ο θεραπευόμενος έχει ολοκληρώσει το ολοκληρώσει το κλειστό πρόγραμμα και μέσω αυτού:

  • Έχει κερδίσει την πλήρη αποχή από οποιαδήποτε ουσία για 5 μήνες
  • Έχει ανατρέψει την πεποίθηση ότι μπορεί να ελέγξει την χρήση (1ο βήμα)
  • Έχει καταλάβει ότι μόνος του όχι μόνο δεν μπορεί να πετύχει στην προσπάθεια της ανάρρωσης του αλλά και ότι είναι απαραίτητη μια βοήθεια – διαδικασία.
  • Έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται πόσο σημαντικές είναι οι ανθρώπινες σχέσεις στον «καινούργιο» αυτό τρόπο ζωής του.

Ξεκινώντας το ανοιχτό πρόγραμμα ο θεραπευόμενος αρχίζει να γράφει το τρίτο βήμα. Στόχος του βήματος αυτού είναι να αντιληφθεί ότι είναι πολύ σημαντικό να μπορεί να αξιολογεί τα «θέλω του» και να ακολουθεί τη ζωή. Να προσπαθεί ώστε το κάθε «θέλω του» να μην γίνεται εμμονή γιατί με αυτό τον τρόπο έρχεται σε σύγκρουση με όλους και με όλα και κατά συνέπεια με την ζωή αυτή καθ’ αυτή.

Μέσα από αυτή τη διαδικασία οι θεραπευόμενοι μαθαίνουν:

  • Να αποφεύγουν να κάνουν το κάθε «θέλω» τους εμμονή (που είναι και ο ορισμός του εθισμού)
  • Να αποκτούν υπομονή και ευελιξία
  • Μαθαίνουν πως να επιμένουν μέχρι να πραγματοποιήσουν τους στόχους τους
  • Μαθαίνουν να κάνουν τα όνειρα τους πραγματικότητα.

Όλη η διαδικασία του τρίτου βήματος διαρκεί 8 εβδομάδες. Αμέσως μετά παίρνουν μια τελευταία εργασία και μπαίνουν στο τελευταίο κομμάτι του θεραπευτικού προγράμματος.

Η εργασία αυτή είναι μια εργασία αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης. Μέσα από αυτή εξετάζουν σε ποιο σημείο βρίσκονται οι σχέσεις τους με τον εαυτό τους, το σώμα τους, το σύστημα αρχών και αξιών τους, με το οικογενειακό και κοινωνικό τους περιβάλλον, την εργασία και τέλος τα χρήματα.

Με αυτό τον τρόπο αποκτούν μια πιο ρεαλιστική εικόνα του εαυτού τους και των σχέσεων τους, αποδέχονται το που βρίσκονται οι ίδιοι και η ζωή τους ενώ θέτουν τους στόχους τους για το μέλλον.

Η τελευταία εργασία διαρκεί περίπου άλλες 8 εβδομάδες.

Με το πέρας της ολοκληρώνεται το ανοιχτό πρόγραμμα κατά την διάρκεια του οποίου έχουν επιτευχθεί πολλοί από τους στόχους των θεραπευόμενων με ποιο σημαντικό το ότι έχουν κατανοήσει συναισθηματικά την αξία της διαδικασίας αυτής καθ’ αυτής.

Αυτό επιτυγχάνεται βιωματικά, αφού επί 4 μήνες σε καθημερινή βάση βάζουν στην διαδικασία ότι πρόβλημα τους προκύπτει στην ζωή τους και μαθαίνουν να το αντιμετωπίζουν μέσω αυτής.

 

Close Menu